Ben yağmur ormanıyım...
Burada büyümelerini izledim onların...
Sonra gittiler
Ama hep geri dönerler...
Evet, hep geri dönerler...
Ağaçlarım için, yani onların odunu...
Bitkilerim için, yani onların şifası...
Güzelliğim için, yani onların kaçışı...
Hep onların yanında oldum
Ve fazlasıyla cömert davrandım...
Bazen her şeyi onlara verdim
O verdiklerim sonsuza dek geri gelmeyecek
Ama insanlar... çok akıllılar çok...
O kocaman beyinleri
Ve evrimleşmiş başparmaklarıyla...
Bir şeyler üretmeyi biliyorlar,
Harika şeyler hem de...
Peki neden benim gibi yaşlı bir yağmur ormanına ihtiyaçları olsun ki artık?
Vahşi ormanlara, ağaçlara..?
E hava soluyorlar değil mi?
Ve ben de hava üretiyorum.
Bunu hiç düşündüler mi acaba?
İnsanlar çok akıllı,
Elbet anlarlar...
İnsanlar hava üretebilir mi?
Bunu görmek eğlenceli olurdu...
"Doğanın insanlara ihtiyacı yok




Hiç yorum yok:
Yorum Gönder